Π Α Τ Ε Ρ Σ Ο Ν • του Τζιμ Τζάρμους • sous~titrage: pierre•beauman
Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Α
Είδα ένα ωραίο όνειρο.
Είχαμε δύο παιδάκια.
Δίδυμα.
Αν είχαμε παιδιά, θα ήθελες να είναι δίδυμα;
Ναι.
Δίδυμα.
Σίγουρα, γιατί όχι.
Ένα για τον καθένα μας.
Έχουμε πολλά σπίρτα στο σπίτι μας.
Τα έχουμε εύκαιρα πάντοτε.
Έχουμε πολλά σπίρτα στο σπίτι μας.
Έχουμε...
πολλά...
σπίρτα...
...στο σπίτι μας.
Τα έχουμε...
...εύκαιρα πάντοτε.
Προς το παρόν, η αγαπημένη μας μάρκα είναι...
...τα Οχάιο Μπλου Τιπ.
Αν και παλιά προτιμούσαμε τη μάρκα Ντάιμοντ.
- Καλημέρα, Ντόνι. - Θα ξεκινήσεις, Πάτερσον;
Ναι.
Ναι, αλλά θα ξέρεις κι άλλα. Πες μου.
Βασικά...
Ο "Τυφώνας" Κάρτερ ήταν διάσημος πυγμάχος.
Κι έζησε πιο παλιά εδώ, στο Πάτερσον, φίλε.
Έμοιαζε με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον.
- Τον έκλεισαν μέσα. - Γιατί τον έκλεισαν μέσα;
Λένε πως πυροβόλησε κόσμο με μια καραμπίνα σ' ένα μπαρ.
- Το ξέρω ότι δεν το έκανε. - Μετά όμως τον άφησαν, έτσι;
Πολλά χρόνια αργότερα, αλλά ναι.
Πιστεύεις ότι ο Τυφώνας Κάρτερ πυροβόλησε κάποιον;
Δεν ξέρω.
Τι θα ντυθείς το Χάλογουιν;
Η μαμά μου βρήκε μια φωτογραφία στο instagram
από κάτι παιδιά που είχαν ντυθεί “Σκιές”.
Πήγαιναν στα κρυφά πίσω από τα άλλα παιδιά,
να τα τρομάξουν και έμοιαζαν με σκιές.
Μια χρονιά ντύθηκα Subway Surfer.
- Την αγόρασες τη στολή; - Όχι, την έφτιαξα.
Ερωτικό ποίημα
Έχουμε πολλά σπίρτα στο σπίτι μας.
Τα έχουμε εύκαιρα πάντοτε.
Προς το παρόν, η αγαπημένη μας μάρκα είναι τα Οχάιο Μπλου Τιπ.
Αν και παλιά προτιμούσαμε τη μάρκα Ντάιμοντ.
Αυτό ήταν πριν...
...ανακαλύψουμε τα σπίρτα Οχάιο Μπλου Τιπ.
Έχουν...
εξαιρετική συσκευασία, γερά μικρά...
κουτιά με σκούρες...
και γαλάζιες, και άσπρες ετικέτες με γράμματα...
γραμμένα στο σχήμα ενός μεγαφώνου...
λες να θέλουν να πουν ακόμα πιο δυνατά στον κόσμο...
"Ορίστε το πιο όμορφο σπίρτο του κόσμου,
είναι μιάμιση ίντσα, μαλακό κοτσάνι πεύκου...
καλυμμένο με μια τραχιά σκούρα μωβ κεφαλή,
τόσο σοβαρό και θυμωμένο...
και πεισματικά έτοιμο να πιάσει φωτιά,
ανάβοντας, ίσως, το τσιγάρο...
της γυναίκας που αγαπάτε, για πρώτη φορά
Δάντης Αλιγκέρι
Ο Ιταλός.
Λόγω του διημέρου προς τιμήν του Ντος Πέισος, σκέφτηκα ότι,
αν τα κεκάκια μου είναι πολύ καλά,
θα μπορούσε να είναι κάτι σαν σημάδι.
Τι σημάδι, καλή μου;
Για το όνειρό μου.
Ν' ανοίξω δικό μου μαγαζί με κεκάκια, φυσικά.
Ωραία θα ήταν.
- Σ' ευχαριστώ για το δείπνο. - Παρακαλώ.
Την έφτιαξα μόνη μου.
- Πώς σου φαίνεται; - Είναι πολύ καλή.
Τη ζωγράφισα μόνη μου.
Μου αρέσει που κάθε κύκλος είναι διαφορετικός.
Ήταν ωραίο το κολατσιό σου;
Ναι, ήταν ένα πολύ ωραίο σάντουιτς.
Ωραία. Χαίρομαι.
Έγραψες καθόλου;
Έγραψα, ναι.
Ξέρεις, αγάπη μου...
Πιστεύω ότι κάτι πρέπει να κάνεις μ' αυτά τα όμορφα ποιήματα.
- Πρέπει ν' ανήκουν στον κόσμο. - Στον κόσμο;
- Τώρα πας να με τρομάξεις. - Όχι!
Σοβαρά μιλάω, βρε βούρλο.
Λες τα θαυμάσια πόδια σου να σε βοηθάνε σαν οδηγό λεωφορείου;
Να οδηγάς αυτό το τεράστιο μηχάνημα;
Ναι, ίσως.
Ποιος θέλει να τον πάει ο μπαμπάς μια ωραία βραδινή βόλτα;
- Να θυμάσαι... - Τι;
Μπορούμε να πλουτίσουμε απ' τα κεκάκια.
Σοβαρά;
Ανυπομονώ.
Σταμάτα.
Έλα τώρα, Μάρβιν.
Μείνε.
Κάτσε.
Μείνε.
Ευχαριστώ.
Γεια σου, Πάτερσον. Πάνω στην ώρα.
Γεια σου, Ντοκ.
Για δες ποιος ήρθε...
- Πώς τα πας, Πάτερσον; - Σαμ, χαίρομαι που σε βλέπω.
Να σου γνωρίσω τον αδερφό μου.
Μένει στη Φιλαδέλφια.
Από εδώ ο αδερφός μου, ο Ντέιβ.
- Χαίρω πολύ. - Κι εγώ.
Σαμ και Ντέιβ...
Οι δικοί μας είναι φανατικοί με τη σόουλ μουσική και...
- Έτσι έγινε. - Κατάλαβα.
Ο Ντέιβ Πρέιτερ της μπάντας Σαμ & Ντέιβ...
- Έμενε εδώ στο Πάτερσον. - Ναι, το ξέρω.
Τους έχω εδώ, δικέ μου, στον Τοίχο της Φήμης.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Κι εγώ.
Πάτερσον, φίλε μου...
Πώς τα πας;
Δεν έχω παράπονο. Εσύ;
Τα ίδια και τα ίδια.
Ναι.
Ντοκ, ξεκίνησε το παιχνίδι Των Ράτζερς.
- Θα πάρεις ποτέ τηλεόραση; - Με τίποτα!
Καλά, μια ερώτηση έκανα.
- Έχασα άσχημα σήμερα. - Με ποιον παίζεις;
Με τον εαυτό μου.
Τ Ρ Ι Τ Η
Κρύο...
Είσαι όμορφη.
Ονειρεύτηκα ότι ήμασταν στην Αρχαία Περσία.
Και ήσουν καβάλα σ' έναν ελέφαντα.
Σ' έναν μεγάλο, ασημένιο ελέφαντα.
- Ασημένιο ελέφαντα; - Ναι.
Ήσουν τόσο όμορφος.
Είχαν ελέφαντες στην Αρχαία Περσία;
Δεν νομίζω.
Σίγουρα όχι ασημένιους πάντως.
"Ορίστε το πιο όμορφο σπίρτο του κόσμου,
τόσο σοβαρό και θυμωμένο και πεισματικά έτοιμο να πιάσει φωτιά,
ανάβοντας, ίσως, το τσιγάρο της γυναίκας που αγαπάτε,
για πρώτη φορά, και δεν ήταν το ίδιο ποτέ ξανά.
Όλα αυτά θα σας δώσουμε."
Αυτό μου έδωσες εσύ,
εγώ γίνομαι το τσιγάρο κι εσύ το σπίρτο,
ή εγώ το σπίρτο κι εσύ το τσιγάρο,
λαμποκοπώντας με φιλιά...
...που σιγοκαίνε προς τον ουρανό.
Καλημέρα, Ντόνι.
- Θα ξεκινήσεις, Πάτερσον; - Ναι.
Όλα καλά;
Μιας και με ρωτάς, δεν θα το 'λεγα.
Η κόρη μου θέλει σιδεράκια, το αμάξι θέλει αλλαγή σασμάν,
η σύζυγος θέλει να πάμε στη Φλόριντα, μα χρωστάω το δάνειο,
ο θείος μου απ' την Ινδία θέλει λεφτά για τον γάμο της ανιψιάς μου
κι έβγαλα ένα παράξενο εξάνθημα στην πλάτη.
Όλα μαζί, αδερφέ. Εσύ πώς πας;
- Καλά είμαι. - Εντάξει, αδερφέ.
- Καλή σου μέρα. - Και σε σένα.
Πολύ αμφιβάλλω.
Ξέρεις την όμορφη μελαχρινούλα στο μαγαζί με τα ντόνατς;
- Ναι, είναι πολύ καυτή. - Τελικά, μένει στη γειτονιά μου.
Τις προάλλες, επέστρεφα απ' τη δουλειά,
ήμουν πτώμα, έπινα μια μπύρα, χτυπάει η πόρτα, ανοίγω...
- ...κι ήταν αυτή. - Σοβαρά, ρε φίλε;
- Είχε φτιαχτεί και ήταν υπέροχη. - Και τι έγινε;
Τα λέγαμε στην πόρτα για ώρα.
Γελούσε πολύ, με έπαιζε με τα μάτια.
- Ήθελε να αράξουμε. - Και τι έγινε μετά;
Κάναμε μια πολύ ωραία κουβέντα.
Ήμουν πτώμα, δεν είχα κάνει μπάνιο.
- Και έφυγε. - Έφυγε;
Ναι, αλλά κατάλαβες...
- Ξέρω τι ήθελε, έτσι; - Ναι!
Ναι, σίγουρα, Τζίμι.
Οι γυναίκες έχουν ξεφύγει.
- Ναι, άσε. - Έχουν ξεφύγει, σου λέω.
Που λες...
Μου συνέβη κάτι παρόμοιο την περασμένη βδομάδα.
Άκου, είμαι στο ψήσιμο που έκανε ο Λάρι,
- Την Κυριακή. - Κάνατε ψήσιμο;
Ναι, μαζευτήκαμε και ψήσαμε.
Εγώ στεκόμουν στην αυλή και επειδή είχα φάει πολύ,
- απλά έπινα μια μπύρα. - Ναι.
Την ξέρεις την ξανθιά φίλη της κοπέλας του Λάρι, τη Ρίτα;
- Έχετε γνωριστεί; - Δεν την ξέρω, τη Ρίτα.
Είναι απίστευτα καύλα!
Και είναι και μπαμπάτσικη, με κάτι καμπύλες, σαν θηρίο.
Και έρχεται και με ρωτάει τι κάνω αργότερα.
- Πολύ καλό! - Ναι, το ξέρω.
Έτσι, τα λέγαμε λιγάκι και με φλέρταρε αρκετά.
- Αλήθεια; - Ναι.
Τελείωσα τη μπύρα μου και...
...επειδή είχα να ξυπνήσω νωρίς για τη δουλειά το πρωί, έτσι...
- Την έκανες; - Ναι.
Όμως, ήταν καλή φάση.
Θέλω να πω, ήξερα ακριβώς τι ήθελε.
Και πήρα και τον αριθμό της.
Την πήρες;
Όχι, ακόμα.
Είπα να περιμένω μια-δυο μέρες.
- Ναι, εντάξει. - Όμως, θα την πάρω.
- Ναι. - Πρέπει.
Δουλεύεις ώς αργά σήμερα;
- Ναι, θα κάνω υπερωρία. - Ναι, κι εγώ.
Άλλο ένα
Όταν είσαι παιδί...
μαθαίνεις ότι υπάρχουν τρεις διαστάσεις:
ύψος, πλάτος και βάθος.
Όπως ένα κουτί παπουτσιών.
Όμως αργότερα, μαθαίνεις πως υπάρχει μια 4η διάσταση:
ο χρόνος.
Ύστερα, κάποιοι λένε...
πως ίσως υπάρχουν πέντε, έξι, εφτά...
- Όλα καλά εδώ, γλυκέ μου; - Ναι.
Ναι, τέλειωσα για την ώρα.
Που λες, αγάπη μου...
Έχουμε δυο σημαντικά πράγματα να πούμε
πριν βγεις για βόλτα με τον Μάρβιν.
Εντάξει, λοιπόν, δύο σημαντικά πράγματα.
- Ένα για σένα κι ένα για μένα. - Εντάξει.
Το ένα είναι για το γράψιμό σου και γνωρίζεις τι είναι.
Σε παρακαλώ πολύ, κάνε αντίγραφα.
Γνωρίζεις πως ξέρω καλά ότι γράφεις πολύ καλή ποίησή.
Μια μέρα, ίσως αποφασίσεις ν' αφήσεις τον κόσμο να τη διαβάσει.
- Λόρα, δεν... - Όχι!
Κοίτα με στα μάτια για λίγο.
Κοίτα με στα μάτια. Είσαι σπουδαίος ποιητής.
Όλα τα ποιήματά σου είναι ακόμα σ' αυτό το σημειωματάριο.
- Στο μυστικό σου σημειωματάριο. - "Μυστικό" σημειωματάριο, ναι.
Οπότε, θα πας επιτέλους να τα φωτοτυπήσεις;
Σε παρακαλώ, κάν' το.
Θα πάρει περίπου 10' για ν’ αντιγράψεις
- ό,τι έχεις γράψει εκεί μέσα. - Θα πάρει παραπάνω από 10'.
Καλά, 15 με 20 λεπτά.
Θα το έκανα κι εγώ για σένα.
Μωρό μου, σ' το ζητάω εδώ κι έναν χρόνο τουλάχιστον.
Ναι, έτσι είναι.
Ίσως το κάνω αυτό το Σαββατοκύριακο.
Το υπόσχεσαι;
Ναι, εντάξει.
Σ' ευχαριστώ. Νιώθω πολύ καλύτερα.
Τι ήθελες να πούμε για σένα;
Δεν είναι το ίδιο σημαντικό μ' αυτό, αλλά...
Σκεφτόμουν τη μουσική τελευταία.
Και μετά είδα μια κιθάρα στο YouTube...
...που δείχνει ο Εστεμπάν.
Είναι ασπρόμαυρη και λέγεται "Ο Αρλεκίνος".
Είναι τόσο φανταστική, που θέλω να μάθω να παίζω.
Και έχει μαζί μαθήματα, DVD εκμάθησης,
και σε πολύ λίγο θα παίζω και θα πραγματοποιήσω το όνειρό μου.
- Για ποιο όνειρο λες; - Μη γίνεσαι κουτός.
Μπορεί να γίνω τραγουδίστρια της κάουντρι.
Ακόμα και μεγάλο αστέρι, σαν τις μεγάλες, σαν...
...την Τάμι Ουαϊνέτ ή την Πάτσι Κλάιν.
Και μπορώ να φοράω άσπρα και μαύρα
και να έχω το δικό μου ξεχωριστό στυλ.
Έχω πολύ δυνατό οπτικό στυλ.
Πράγματι, έχεις.
Ναι, οπωσδήποτε.
Τη θέλεις στ' αλήθεια αυτή την κιθάρα;
Ναι!
Λένε ότι έχει σημασία να μαθαίνεις νέα πράγματα όσο μεγαλώνεις.
Η μουσική δεν ξέρεις πού μπορεί να σε πάει.
Και κοστίζει μόλις μερικές εκατοντάδες δολάρια.
Το ξέρω, είναι ακριβή, αλλά μπορούμε να βάλουμε δόσεις.
Και τη στέλνουν δωρεάν σε δύο μέρες.
- Μερικές εκατοντάδες; - Έχει μαθήματα, και οδηγίες...
και κουρδιστήρι, και επιπλέον χορδές,
και σκληρή θήκη, και τα πάντα.
Εγώ λέω...
ότι ίσως...
Ίσως θα μπορούσες να γίνεις τραγουδίστρια της κάουντρι μια μέρα.
- Αλήθεια; - Ναι, δεν θα με παραξένευε.
Γλυκέ μου, σε ευχαριστώ!
Σε αγαπάω!
Σ' αγαπάω κι εσένα, όμορφε!
Ποιος θα πάει βόλτα με τον μπαμπάκα;
Ο Μάρβιν θα πάει με τον μπαμπά; Ναι!
Ποιος θα πάει βόλτα με τον μπαμπά; Καλό αγόρι!
Φίλε, έλα να σου πω ένα λεπτάκι.
Αγγλικό μπουλντόγκ δεν είναι αυτό;
- Ναι. - Σ' το είπα, φίλε. Φοβερά σκυλιά!
Και πρέπει να κοστίζει τρελά, έτσι;
Ναι, βασικά, κοστίζει να το ταΐζεις.
Δεν λέω για το φαΐ, δικέ μου. Τέτοια σκυλιά τα κλέβουν.
Σκυλοκλοπή, ρε αλάνι. Με νιώθεις;
Ρε, για δείτε εδώ!
"Σκυλοκλοπή"; Οπότε, θα έχω κάτι να περιμένω.
Πολλά φράγκα. Να προσέχεις, φίλε.
Και πάρ’ του πνίχτη του σκύλου. Είναι ζόρικα τα πράγματα, αδερφέ.
Εντάξει.
Μάρβιν, θα σου πάρω πνίχτη.
Λοιπόν, Μάρβιν, μην σε "σκυλοκλέψουν".
Πάτερσον;
Βρήκα κάτι περίεργο που ίσως είναι για τον Τοίχο.
- Τι είναι αυτό; - Τον ξέρεις αυτόν;
- Τον Ίγκι Ποπ; - Ναι, ο Ίγκι και οι Στούτζις.
Η Λέσχη Έφηβων Κοριτσιών στο Πάτερσον του Ν. Τζέρζι
λένε ότι ο Ίγκι Ποπ είναι ο πιο σέξι άντρας στον κόσμο.
- Απ’ το 1970! - Είναι για τον Τοίχο;
Ναι, γιατί όχι, είναι για το Πάτερσον.
Ωραία!
Ο Ίγκι Ποπ στον Τοίχο.
Ντοκ, ποιος είναι αυτός δίπλα στον Θείο Φλόυντ με την κιθάρα;
Σ’ έπιασα να μην ξέρεις! Είναι καινούργια.
Είναι ο μικρός αδερφός του Θείου Φλόυντ Βιβίνο, ο Τζίμι.
Παίζει στην εκπομπή του Κόναν Ο'Μπράιεν.
Κοιμάμαι εκείνη την ώρα.
Γεια σου, Μαρί. Άλλη μία τζιτζιμπίρα;
- Ευχαριστώ, Ντοκ. - Τον ξέρεις τον Πάτερσον;
Δεν θα το 'λεγα, αλλά τον ξέρω φατσικά.
- Γεια σου, Πάτερσον. - Γεια σου, Μαρί.
- Οδηγάς το λεωφορείο, έτσι; - Ναι, ακριβώς.
Σε λένε πράγματι Πάτερσον ή είναι το παρατσούκλι σου;
Όχι, με λένε πράγματι Πάτερσον.
Είναι κάπως τρελό, σωστά;
Σκατά!
- Ο Έβερετ δεν χαμπαριάζει. - Όχι ακόμα, ο βλάκας.
Προσπαθώ να τον χωρίσω εδώ και δυο βδομάδες.
Τι να κάνω!
- Μαρί, θέλω να σου πω. - Όχι!
- Σε παρακαλώ, για λίγο. - Όχι, τα έχουμε πει.
- Και με το παραπάνω. - Σε παρακαλώ...
- Γεια σου, Πάτερσον. - Γεια σου, Έβερετ.
Ευχαριστώ, Ντοκ.
Ρε φίλε, εσύ τι θα 'κανες;
Αγαπάς κάποια...
όσο τίποτα...
σ' όλο τον καταραμένο κόσμο...
Τη λατρεύεις, δεν θες να ζεις χωρίς αυτή και...
...κι εκείνη λέει, ότι δεν σε θέλει.
Και γίνεσαι...
...χώμα.
Αδερφέ!
Εσύ κάνεις για ηθοποιός.
Μα είμαι ηθοποιός.
Ναι...
Πολύ αστείο.
Κάποιος με ραγισμένη καρδιά. Ξεκαρδιστικό.
Όχι.
Συμπάσχουμε.
Πιες άλλο ένα, Έβερετ.
Κερασμένο.
Ευχαριστώ.
Τ Ε Τ Α Ρ Τ Η
Καλημέρα!
- Θα σηκωθείς; - Όχι.
Άλλο ένα
Όταν είσαι παιδί, μαθαίνεις ότι υπάρχουν τρεις διαστάσεις:
ύψος, πλάτος και βάθος.
Σαν κουτί παπουτσιών.
Όμως αργότερα, μαθαίνεις πως υπάρχει μια 4η διάσταση:
ο χρόνος.
Ύστερα, κάποιοι λένε, πως ίσως υπάρχουν πέντε, έξι, εφτά.
Σχολάω απ' τη δουλειά,
πίνω μια μπύρα στο μπαρ.
Κοιτάζω το ποτήρι και νιώθω χαρούμενος.
Ποίημα
Είμαι στο σπίτι.
Έξω είναι ωραία:
ζεστά
ο ήλιος πάνω στο κρύο χιόνι.
Πρώτη μέρα της άνοιξης
ή τελευταία του χειμώνα.
Τα πόδια μου τρέχουν πάνω στις σκάλες κι έξω απ’ την πόρτα,
το πάνω μου μισό
είναι εδώ και γράφει
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια σου, γλυκιά μου.
Ζωγραφίζω.
Γεια σου, Μάρβιν.
Το βλέπω.
Πώς σου φαίνεται;
Δεν τα κάνει όλα πιο ενδιαφέροντα;
- Ναι, πολύ ενδιαφέροντα. - Πώς ήταν η μέρα σου;
Ως συνήθως.
- Έκατσες να γράψεις; - Ναι, έγραψα λίγο.
Δουλεύω ένα ποίημα για σένα.
Ερωτικό ποίημα;
Αφού είναι για σένα, είναι ερωτικό ποίημα.
Το εμπνεύστηκα από τα σπίρτα Οχάιο Μπλου Τιπ.
Αλήθεια;
Αναφέρει το σχήμα μεγαφώνου που κάνουν τα γράμματα;
Ναι, το αναφέρει.
Τι όμορφο!
Ανυπομονώ να το διαβάσω όταν το τελειώσεις.
Ζωγράφισα και τις κουρτίνες της ντουζιέρας.
- Πρέπει να τις δεις. - Εντάξει.
Ξέρεις τι άλλο έκανα σήμερα;
Φύτεψες έναν περίεργο λαχανόκηπο στην αυλή;
Όχι, χαζούλη! Αυτό πρέπει να γίνει την άνοιξη.
Όχι, παρήγγειλα το δώρο μου από εσένα.
Ποιο δώρο από μένα;
Την κιθάρα, το μοντέλο "Αρλεκίνος" του Εστεμπάν.
Έχω ενθουσιαστεί που θα έρθει σε δύο μέρες.
Δεν μίλησα με τον Εστεμπάν στο τηλέφωνο όμως.
- Πρέπει να είναι πηγμένος. - Μην με κοροϊδεύεις!
Να 'χεις τον νου σου, όμως. Νάσβιλ, σου έρχομαι!
- Τον νου σου, Νάσβιλ. - Θα ετοιμάσω το βραδινό.
Θα δοκιμάσεις κάτι καινούργιο.
- Τι είναι; - Κινόα.
Είναι κάτι σαν σπόροι.
Σαν το κους κους, αλλά διαφορετικό.
Διάβασα ότι το έτρωγαν οι αρχαίοι Ίνκας.
Και θα σου κάνει καλό.
Θα φάμε κινόα, Μάρβιν.
Με λένε Πολ Λόρενς Ντάνμπαρ
Ξανά: Με λένε Πολ Λόρενς Ντάνμπαρ, φορώ τη μάσκα.
Όχι ιδέες, μόνο στα πράγματα.
Με λένε Πολ Λόρενς Ντάνμπαρ.
Ένα παράδοξο που ρίχνει θανάσιμες ρίμες.
Τους γαζώνω, δεν με πιάνουν, είμαι τρεχάτος.
Δεν με γουστάρεις, γιατί είμαι απ' το γκέτο.
Ποιος θέλει να τα βάλει μαζί μου.
Όταν με ζορίζουν, ρίχνω με τ' αριστερό.
Τα παίρνω όταν την πέφτουν στους δικούς μου ράπερ.
Τον χαζό ράπερ τον τρώνε οι επαγγελματίες.
Κακές συνήθειες που μας τρώνε έχουμε όλοι.
Νέγροι με ύφος, μια συμμορία τρελαμένη.
Όλο τρέλα...
Τόσο σκληροί...
Κοπρίτη, τι κοιτάζεις;
Αυτός πρέπει να είναι ο ανθρωποφύλακάς σου, έτσι;
Συγγνώμη που έστησα αυτί. Δουλεύεις κάτι πολύ ενδιαφέρον.
Ακόμα το δουλεύω, θέλω να μάθω πώς να το λέω.
Όμως, σ' ευχαριστώ. Το εκτιμώ.
Το εργαστήριό σου;
Όπου με πιάνει, αυτό είναι το σωστό μέρος.
Καλή τύχη, τότε. Σ' ευχαριστώ.
Εγώ σ' ευχαριστώ. Το εκτιμώ.
Τα λέμε, μικρούλη!
Γεια σου!
Ειρήνη!
Λέγε με Πολ Λόρενς Ντάνμπαρ
Λοιπόν, κάτσε.
Π Ε Μ Π Τ Η
Μου αρέσει η μυρωδιά που έχεις όταν γυρνάς το βράδυ.
Πώς μυρίζω;
Μυρίζεις αμυδρά...
...μπύρα.
- Πώς είπες ότι τον λένε; - Γκαετάνο Μπρέσκι.
Ήταν συνιδρυτής μιας αναρχικής εφημερίδας εδώ στο Πάτερσον,
αλλά ήταν στα ιταλικά, λεγόταν "La Questione Sociale".
- La Questione Sociale. - Γεννήθηκε στην Ιταλία, αλλά...
...έζησε εδώ και ήταν ένας αναρχικός ράφτης.
Ήταν τη δεκαετία του 1890.
Εκείνο τον καιρό, στην Ιταλία πεινούσαν.
Όταν βγήκαν στους δρόμους, ένας στρατηγός διέταξε
να τους ρίξουν με μουσκέτα και κανόνια,
πράγμα που κατέληξε σε μακελειό, φυσικά,
- με εκατό νεκρούς. - Ήταν κι ο Μπρέσκι εκεί;
Όχι, ήταν εδώ, στο Πάτερσον.
Όταν έμαθε ότι ο ιταλός βασιλιάς, ο Ουμβέρτος Α',
παρασημοφόρησε τον στρατηγό που υπερασπίστηκε τον Οίκο του,
ο Μπρέσκι κατάφερε να πάει στην Ιταλία
και πυροβόλησε τον Ουμβέρτο Α’ 4 φορές μ' ένα περίστροφο.
- Σκότωσαν τον Μπρέσκι; - Τον έπιασαν και τον δίκασαν.
Είχε έναν διάσημο αναρχικό δικηγόρο.
Και στην Ιταλία τότε δεν υπήρχε θανατική ποινή.
Ως και τώρα, δεν γίνεσαι μέλος της ΕΕ, αν έχεις θανατική ποινή.
- Όχι όπως εδώ. - Ναι. Και που λες...
Τον έστειλαν στο νησί-φυλακή, όπου έστελναν τους αναρχικούς,
και μετά από έναν χρόνο βρέθηκε νεκρός στο κελί του.
- Τον δολοφόνησαν; - Ναι, οι φρουροί μάλλον.
Αλλά υπάρχει και μια πιθανότητα ν' αυτοκτόνησε.
Γκαετάνο Μπρέσκι...
Λες να 'χουν μείνει κι άλλοι αναρχικοί στο Πάτερσον;
Εννοείς εκτός από εμάς; Πολύ απίθανο.
- Θα πας στο μάθημα; - Στις 10:00 είναι.
Πάμε για καφέ;
Λάμψη
Όταν ξυπνάω νωρίτερα από εσένα
κι εσύ είσαι στραμμένη προς εμένα,
με το πρόσωπο στο μαξιλάρι και τα μαλλιά απλωμένα γύρω,
βρίσκω την ευκαιρία και σε χαζεύω,
μαγεμένος από έρωτα και φοβισμένος
πως ίσως ανοίξεις τα μάτια σου
και βγει το φως του ήλιου από μέσα σου τρομαγμένο.
Αλλά ίσως όταν χαθεί το ηλιόφως,
δεις πόσο πολύ το στήθος και το κεφάλι μου
καταρρέουν για σένα, οι φωνές τους παγιδευμένες
μέσα μου σαν αγέννητα παιδιά
φοβούνται πως δεν θα δουν ποτέ το φως της μέρας.
Το άνοιγμα στον τοίχο τώρα λάμπει αχνά
το βροχερό του μπλε και το γκρίζο.
Δένω τα παπούτσια μου και πάω κάτω να φτιάξω καφέ.
- Σ' το ζέστανα, Ντόνι. - Δεύτερο χέρι μου το δίνεις.
- Είσαι καλά; - Αφού ρωτάς, όχι ιδιαίτερα.
Η πεθερά έρχεται να μείνει μαζί μας,
η γάτα διαγνώστηκε με διαβήτη,
και τα φάρμακα είναι ακριβά,
η κόρη μου άρχισε μαθήματα βιολιού,
κι εγώ τρελαίνομαι μόνο που το ακούω.
Τι να πω, Πάτερσον.
Λυπάμαι.
Είναι το δικό μου ιδιαίτερο φορτίο.
Τα λέμε αύριο.
Με συγχωρείς. Είσαι καλά; Είσαι ολομόναχη.
Καλά είμαι. Περιμένω τη μαμά και την αδερφή μου.
Είναι σ' εκείνο το κτήριο, εκεί πάνω.
Σε πειράζει να κάτσω μέχρι να έρθει η μαμά σου;
Εντάξει.
- Ναι; - Ναι.
- Είσαι οδηγός λεωφορείου; - Ναι.
Οδηγάς ποτέ αυτά τα λεωφορεία-ακορντεόν;
- Αρθρωτά λέγονται. - Αρθρωτά...
Ακορντεόν.
Όχι, μόνο τα κανονικά οδηγώ.
Πυροσβεστικό έχεις οδηγήσει ποτέ;
Όχι, μόνο λεωφορεία και αμάξια.
Έχω οδηγήσει κι ένα μεγάλο φορτηγό κάποιες φορές.
Αυτά.
Μήπως...
σου αρέσει η ποίηση;
Θα έλεγα πως μ' αρέσει, ναι.
- Αλήθεια; - Ναι.
Εγώ γράφω ποίηση.
Τα κρατάω σ' αυτό το σημειωματάριο.
Ένα μυστικό σημειωματάριο.
- Δηλαδή, είσαι ποιήτρια. - Ναι.
- Αυτό είναι υπέροχο. - Θες ν' ακούσεις ένα.
Εννοείται.
Δεν έχει ομοιοκαταληξία όμως.
Δεν πειράζει. Προτιμώ να μην έχουν.
Ναι, κι εγώ. Λοιπόν...
Αυτό λέγεται "Νερό πέφτει".
Με δύο λέξεις.
Έτσι...
"Νερό πέφτει"... εντάξει.
Λοιπόν...
Νερό πέφτει
Νερό πέφτει απ' τον λαμπρό ουρανό.
Πέφτει σαν μαλλιά.
Πέφτει σε μιας κοπέλας τους ώμους.
Νερό πέφτει και κάνει λίμνες στην άσφαλτο.
Βρόμικοι καθρέφτες με σύννεφα και κτήρια μέσα τους.
Πέφτει στη στέγη του σπιτιού μου,
Πέφτει πάνω στη μητέρα μου και στα μαλλιά μου.
Οι πιο πολλοί άνθρωποι το λένε βροχή.
Ωραίο ποίημα.
- Αλήθεια σου άρεσε; - Ναι, το βρίσκω όμορφο.
- Ωραία. - Νερό πέφτει...
Σ' ευχαριστώ.
Δεν έχει ομοιοκαταληξία.
Όχι, αλλά οι πρώτοι δύο στίχοι έχουν.
Με έναν ωραίο τρόπο. Είναι σαν εσωτερική ρίμα.
Εσωτερική ρίμα...
Η μαμά μου τέλειωσε.
Αυτή είναι η αδερφή μου. Είμαστε δίδυμες.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Κι εγώ χάρηκα που γνώρισα μια αληθινή ποιήτρια.
Σου αρέσει η Έμιλι Ντίκινσον;
Ναι, μ' αρέσει, είναι απ' τις αγαπημένες μου.
Υπέροχα.
Ένας οδηγός λεωφορείου που του αρέσει η Ντίκινσον.
Νερό πέφτει απ' τον λαμπρό ουρανό.
Πέφτει σαν μαλλιά.
Πέφτει σε μιας κοπέλας τους ώμους.
Θέλω πολύ να δω πώς θα σου φανεί.
Και λίγος φρέσκος βασιλικός. Τον φύτεψα στο περβάζι.
- Πίτα θα φάμε για δείπνο; - Ναι.
Είναι πίτα για δείπνο.
Τι λες ότι έχει μέσα;
Μέσα στη μυστική πίτα;
- Δεν ξέρω. Ψάρι; - Όχι ψάρι, χαζούλη.
Θες να σου πω;
- Ναι, παρακαλώ. - Εντάξει.
Τυρί τσένταρ και λαχανάκια Βρυξελλών.
- Σοβαρά; - Ναι, μέσα σε πίτα.
Δεν ακούγεται μούρλια;
Σ' αρέσουν τα λαχανάκια Βρυξελλών και το τσένταρ.
Όντως, και ακούγεται πολύ πρωτότυπο.
- Βρήκες καινούργια συνταγή; - Όχι, εγώ το σκέφτηκα.
Μυστική πίτα...
Έκανα και μια μικρή για τον Μάρβιν. Πρέπει να του άρεσε.
Μυστική πίτα!
Γλυκέ μου, χαίρομαι που σ' αρέσει!
Μιας και λέμε για μυστικές πίτες...
Ήθελα να σου πω κάτι για το μυστικό σου σημειωματάριο.
Τι;
Ξέρεις έναν παλιό ιταλό ποιητή...
- Τον Πέτραρχη; - Ο Πετράρχης.
Αυτός τελειοποίησε το σονέτο.
Διάβασα στο ιντερνέτ ότι ένα παλιό του βιβλίο λεγόταν
το "Μυστικό Βιβλίο", σαν και το δικό σου.
Δεν το ήξερα αυτό. Το διάβασες;
Τυχαία το πέτυχες στο ιντερνέτ;
Και έγραψε τα ερωτικά του για μια όμορφη κοπέλα...
...τη Λόρα!
Αλήθεια είναι.
Άρα έχεις πολλά κοινά με τους μεγάλους ποιητές.
Σου αρέσει εκεί;
Είναι οι καταρράχτες, το αγαπημένο σου μέρος.
Δεν είμαι σίγουρη.
Ναι, ωραίο είναι εκεί.
Θυμήσου ότι υποσχέθηκες να κάνεις αντίγραφα αυτό το Σ/Κ.
- Θα το κάνω όταν βρω χρόνο. - Το υποσχέθηκες!
- Αυτό το Σαββατοκύριακο. - Ναι, το υποσχέθηκα.
Γιατί δεν μου απαγγέλεις κάτι;
Ίσως έναν-δυο στίχους απ' το “Ερωτικό Ποίημα”.
Θα σου πω δυο στίχους που δεν έγραψα εγώ.
Είναι του ήρωά μας, του Κάρλο Ουίλιαμ Κάρλος;
Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς.
Το ξέρω, αγάπη μου, σε πείραζα.
Όχι, είναι το ποίημα μιας κοπέλας που γνώρισα.
Μιας κοπέλας που γνώρισες;
Ναι, μια μικρή κοπέλα. Μια 10χρονη κοπέλα.
Ήταν στο λεωφορείο;
Όχι, τη βρήκα όταν σχόλασα, κοντά στα παλιά εργοστάσια.
Περίμενε τη μαμά της.
Και την αδερφή της.
Είχε ένα σημειωματάριο με ποιήματα και μου διάβασε ένα.
Από το δικό της μυστικό σημειωματάριο;
Ναι, ακριβώς.
Η εικόνα με τους καταρράχτες μου το θύμισε.
Θυμάμαι πώς ξεκινούσε.
Νερό πέφτει απ' τον λαμπρό ουρανό.
Πέφτει σαν μαλλιά.
Πέφτει σε μιας κοπέλας τους ώμους.
Ωραίο.
Σχεδόν σαν τα δικά σου.
Είχε μακριά μαλλιά;
Είχε, ναι.
Λόρα, τι είναι όλο αυτό το αλεύρι κτλ;
Για τα κεκάκια μου. Θυμάσαι;
Το Σάββατο θα είμαι στον πάγκο ζαχαροπλαστικής στη λαϊκή.
Το πρωί το θυμήθηκα ότι είναι για μεθαύριο.
Έχω τόσα κεκάκια να φτιάξω, Θεέ μου!
- Δεν σ' αρέσει η πίτα; - Όχι, μ' αρέσει!
Ο Ρωμαίος κι η Ιουλιέτα μας.
Ή μάλλον ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα.
Και μιας και λέμε για τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα...
Οι Άμποτ & Κοστέλο.
Ο Κοστέλο πρέπει να 'ναι το πιο διάσημο άτομο απ' το Πάτερσον.
Ναι, πιθανότατα, ναι.
Του έχουν κάνει άγαλμα και πλατεία με τ' όνομά του.
Και ο Αλεξάντερ Χάμιλτον έχει άγαλμα, κι άλλοι έχουν άγαλμα,
αλλά όχι το δικό τους πάρκο!
Ούτε ο Φέτι Γουάπ δεν έχει πάρκο, διάολε.
Βρε τον Λου Κοστέλο...
- Ο Άμποτ πού να γεννήθηκε; - Αυτό το ξέρω.
Στο Τζέρζι κι αυτός, στο Άσμπερι Παρκ το 1895...
Κι αυτό το ξέρεις;
Ναι, ρε φίλε, ξέρω πολλά πράγματα.
- Και για τον Κοστέλο. - Ποιος είναι πρώτος;
Δεν ξέρω ποιος είναι πρώτος και ποιος δεύτερος.
Ποιος είναι πρώτος τελικά;
Ποιος είναι πρώτος...
Ποιος είναι πρώτος.
Θα σας πω εγώ ποιος είναι πρώτος.
Και θα σας πω και ποιος είναι δεύτερος στη σειρά.
- Όμως δεν θα σ' αρέσει. - Να σου εξηγήσω, γλύκα.
Άσε εμένα να ξηγηθώ.
Αυτά τα λεφτά είναι το κομπόδεμά μου.
Αυτά τα λεφτά τα είχα για να φτιάξω τα μαλλιά μου,
για να πάω στον γάμο της ανιψιάς της φίλης μου.
Αυτά είναι τα δικά μου λεφτά.
Το υπόσχομαι, θα τα γυρίσω.
Θα τα επιστρέψω μετά το τουρνουά σκακιού.
Μετά το τουρνουά σκακιού;
Ντοκ...
Θα χρειαστείς νάρθηκα αν δεν βάλεις τα λεφτά πίσω.
Όλα καλά, Ντοκ;
Πάτερσον, δεν έχεις κινητό, έτσι;
Όχι, δεν θέλω. Θα ένιωθα σαν δεμένος.
- Η κυρά σου έχει; - Έχει, ναι.
Έχει και λάπτοπ, έχει και ipad.
- Δεν θέλει να πάρεις κι εσύ; - Όχι.
Όχι, δεν την πειράζει.
Με ξέρει αρκετά καλά.
Είσαι τυχερός.
Ντοκ, τι σχέση έχουν ο Άμποτ και ο Κοστέλο
με τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα;
Έβερετ;
Προτιμώ να ψοφήσω.
Μπορούμε να κάνουμε τίποτα;
Όχι.
Πάντοτε λέω, μην πας ν' αλλάξεις τα πράγματα,
θα τα κάνεις χειρότερα.
Π Α Ρ Α Σ Κ Ε Υ Η
- Καλημέρα! - Καλημέρα.
Αργά σηκώθηκες, καλέ μου.
Δεν σε ξύπνησε το σιωπηλό μαγικό σου ρολόι;
Όχι, καθυστέρησε λίγο σήμερα.
Είναι μέρες που κάτι μέσα σου δεν θέλει να σηκωθείς.
Το έχεις νιώσει;
Σήμερα.
Θεέ μου, έχω πολλά να κάνω.
Είναι κουτό, αλλά έχω χαρεί με την καινούργια λαϊκή.
Γιατί αν τα κεκάκια μου κάνουν θραύση,
τότε ίσως είμαι καθ' οδόν για χρυσές δουλειές.
Αυτό θα ήταν...
Αυτό θα ήταν εκπληκτικό, γλυκιά μου.
Και ξέρεις τι άλλο;
Σήμερα θα έρθει η κιθάρα μου.
Η κιθάρα "Αρλεκίνος" κατευθείαν απ' τον Εστεμπάν.
Θα σ' την παραδώσει ο ίδιος ο Εστεμπάν;
Ποιος ξέρει;
Μοσχοβολάει!
Μ' αρέσει η τεχνική σου.
Η τρεχάλα
Περνάω μέσα από...
τρισεκατομμύρια μορίων
που κάνουν στην άκρη
για να περάσω εγώ
ενώ και στις δυο πλευρές
τρισεκατομμύρια άλλα
μένουν στη θέση τους.
Ο υαλοκαθαριστήρας στριγγλίζει.
Η βροχή έχει σταματήσει.
Σταματώ.
Καλημέρα, Ντόνι.
- Είσαι καλά. - Όχι, δεν θα το 'λεγα.
Δεν θες να ξέρεις.
Περνάω μέσα από τρισεκατομμύρια μορίων,
που κάνουν στην άκρη, για να περάσω εγώ.
ενώ και στις δυο πλευρές, τρισεκατομμύρια άλλων
μένουν στη θέση τους.
Ο υαλοκαθαριστήρας στριγγλίζει.
Η βροχή έχει σταματήσει.
Σταματώ.
Στη γωνία ένα αγόρι μ' ένα κίτρινο αδιάβροχο
κρατάει το χέρι της μητέρας του.
Καλύτερα να στεκόμαστε μακριά απ' το λεωφορείο.
Δεν θα πάρει φωτιά, έτσι;
- Μπορεί να γίνει έκρηξη! - Ηλεκτρικό είναι το πρόβλημα.
Τι θα μας συμβεί τώρα; Θα μας παρατήσετε εδώ;
Όχι, θα έρθει ένα άλλο λεωφορείο σε λίγο.
Θεούλη μου!
Ας μαζευτούμε εκεί πέρα, αν δεν σας πειράζει. Ευχαριστώ.
Παιδιά, ας παραμείνουμε όλοι μαζί, αν γίνεται.
- Μείναμε από αέριο; - Όχι, έχουμε μπόλικο.
- Τα ηλεκτρικά χάλασαν. - Σαμποτάζ θα έγινε.
Πάμε εκεί πέρα.
Ένα άλλο λεωφορείο έρχεται να μας πάρει.
Σας ζητώ συγγνώμη ξανά για την ταλαιπωρία.
Καλύτερα να περιμένουμε εδώ για λίγα λεπτά
και θα καλέσω για να έρθει ένα άλλο λεωφορείο.
- Δεν έχετε κινητό; - Όχι.
Δεν το έχω μαζί μου.
Θέλετε να πάρετε από το δικό μου, κύριε οδηγέ;
Ναι, αν δεν σε πειράζει. Σ' ευχαριστώ.
Και μ' αυτό το λεωφορείο τι θα γίνει;
Ένα φορτηγό θα το πάει πίσω στο αμαξοστάσιο.
- Φοβερό! - Σ' ευχαριστώ πολύ.
Εδώ θα είμαι. Συγγνώμη και πάλι.
Πάτερσον εδώ, με το 23. Έπαθα βλάβη.
Έκπληξη!
Κάθισε κάτω λίγο, γλυκέ μου, και άκου.
Καλά.
Δούλευα στον σιδηρόδρομο,
ολάκερη τη μέρα.
Δούλευα στον σιδηρόδρομο,
μόνο για να περνάει η ώρα.
Μέχρι εδώ έχω μάθει.
Μα είναι απίστευτο για κάποια που δεν έχει ξαναπαίξει.
Είναι τρομερά απίστευτο. Σήμερα το έμαθες όλο αυτό;
Ναι, από τα DVD εκμάθησης.
Και ψήνω, επίσης, όλη μέρα.
- Έχω εντυπωσιαστεί. - Δεν είναι όμορφη;
Είσαστε φτιαγμένες η μία για την άλλη.
Πώς είπαμε ότι τη λένε; Ο "Γελωτοποιός";
Όχι, ο "Αρλεκίνος". Σ' ευχαριστώ, έρωτά μου.
Φαίνεσαι λίγο ταλαιπωρημένος.
Άργησες να έρθεις σπίτι. Πήγε καλά η μέρα σου;
Καλά πήγαινε, μέχρι που χάλασε το λεωφορείο.
- Χάλασε; Ήταν επικίνδυνο; - Όχι.
Έσβησε έτσι απλά. Ήταν ηλεκτρικό το πρόβλημα.
Ηλεκτρικό πρόβλημα;
Θα μπορούσε να είχε γίνει έκρηξη;
Όχι, καλέ.
Το λεωφορείο είναι παλιό.
Να πάρουν για τον καλύτερο οδηγό τους και σπουδαίο ποιητή
ένα ολοκαίνουργιο λεωφορείο τουλάχιστον.
Ο Δήμος του Πάτερσον;
Δεν το βλέπω.
Χαίρομαι που είσαι καλά.
Μήπως τελικά να πάρεις ένα κινητό για ώρα ανάγκης;
Αφού το ξέρεις ότι δεν θέλω.
Μια χαρά ήταν ο κόσμος και όταν δεν υπήρχαν.
Το ξέρω, αγάπη μου, αλλά είναι εξυπηρετικά.
Μιας και η κουζίνα είναι χάλια από το ψήσιμο,
θες να παραγγείλουμε καμιά πίτσα;
- Μια πίτσα θα την έτρωγα. - Υπέροχα!
Μετά το δείπνο, αφού φύγετε με τον Μάρβιν,
θα κάνω λίγη εξάσκηση ακόμα.
Θέλω τουλάχιστον να μάθω και το υπόλοιπο τραγούδι.
Ο Αρλεκίνος...
Και τι έγινε, φώναξαν μηχανικό;
Ή το πέταξαν το χρέπι;
Ναι, το πήγαν στο αμαξοστάσιο κι έστειλαν άλλο για τους επιβάτες.
Θα μπορούσε να ήταν πολύ χειρότερα.
Φαντάσου να γινόταν καμιά έκρηξη!
Ντοκ, αν δεν κάνεις κάτι αύριο,
θα γίνει πάλι λαϊκή αγορά,
και ξέρω με σιγουριά πως θα 'χει φανταστικά κεκάκια
προς πώληση στον πάγκο ζαχαροπλαστικής.
Αύριο είναι Σάββατο.
Θα γίνει το μεγάλο τουρνουά σκακιού.
Ναι, σωστά.
- Εντάξει, καλή τύχη. - Σ' ευχαριστώ.
Γεια σας, αγόρια.
- Γεια σου, Μαρί. - Γεια σου, κούκλα.
- Πώς πάει με τον Ρωμαίο; - Σε παρακαλώ! Ο Έβερετ.
Δεν "πάει", παρά μόνο χειρότερα.
Η λέξη κλειδί είναι "θέατρο".
Πόσο καλά τον ξέρεις;
Γνωριζόμαστε από παιδιά και νοιάζομαι γι' αυτόν.
Ήταν μεγάλο λάθος να τα φτιάξουμε, απ’ ό,τι φαίνεται.
Εκείνος τα θέλει όλα φτιαχτά.
Πάντα έτσι ήταν,
γίνεται δραματικός και μετά του περνάει.
- Δεν θα κάνει καμιά τρέλα, έτσι; - Για μένα, ό,τι κάνει τρέλα είναι.
Κατά φωνή.
- Μωρό μου, πρέπει να τα πούμε. - Έβερετ, γιατί δεν τα παρατάς;
- Μα είμαι ερωτευμένος μαζί σου. - Δεν γίνεται να με έχεις!
Καλά.
Καλά...
Καλά, τότε...
Μην κουνηθεί κανείς!
Αν δεν σ' έχω εγώ, δεν θα σ' έχει κανείς.
Έβερετ...
- Άσε τις τρέλες. - Τρέλες;
Θέλεις τρέλες;
Θα σου δείξω εγώ!
Ωραία κίνηση, Πάτερσον.
Ρε κουφιοκέφαλε...
Έρχεσαι εδώ μέσα και μου αδειάζεις το μαγαζί.
Άντε μη σου κάνω τον κώλο μαύρο.
Χωρίς αγάπη...
...τίποτα δεν έχει νόημα.
Ευχαριστώ, Πάτερσον.
Ήταν πολύ ηρωικό.
Καλά. Δεν ξέρω.
Αν δεν είχες επέμβει,
αυτός ο τρελός καριόλης θα 'χε σκοτωθεί με το ψεύτικο όπλο.
Σ Α Β Β Α Τ Ο
Καλημέρα!
- Τι ώρα είναι; - Είναι Σάββατο πρωί, μωρό μου.
- Γύρισες λίγο αργά εχθές. - Ναι...
Έμπλεξα σε...
...σ' ένα περιστατικό στο μπαρ.
Περιστατικό στο μπαρ;
- Κάποιος έβγαλε όπλο. - Τι;
Εγώ το πέρασα για αληθινό. Απείλησε μια κοπέλα...
- Απείλησε μια κοπέλα; - Και πως θα αυτοκτονήσει.
Επειδή είναι ερωτευμένος μαζί της.
Άσ' το, είναι μπερδεμένο. Πήγα να του πάρω το όπλο.
Τελικά, ήταν ένα ψεύτικο όπλο που ρίχνει σφαίρες από αφρό.
Έμοιαζε με αληθινό.
Γλυκέ μου!
Πολύ τρομακτικό!
Έκανες μια πολύ ηρωική πράξη.
Σ' το είπα ότι είναι επικίνδυνα εκεί.
Μπορεί να μπουκάρει κανείς με καραμπίνα ανά πάσα στιγμή.
Καταλαβαίνεις;
Ναι.
Όμως ήταν ψεύτικο το όπλο.
Γιατί είσαι ξύπνια;
Είναι Σάββατο.
Έχω να πάω τα κεκάκια μου στη λαϊκή αγορά.
- Το θυμάσαι; - Τώρα, ναι.
Μου μυρίζουν κεκάκια.
Ακόμα μυρίζεις μπύρα λίγο.
Φαίνονται φανταστικά, μωρό μου!
- Σ' ευχαριστώ. - Εγώ σ' ευχαριστώ.
Ποιος κάθεται στην καρέκλα του μπαμπά;
- Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς; - Όχι, Κάρλο Ουίλιαμ Κάρλος.
Μου διαβάζεις αυτό που μ' αρέσει πολύ;
Το "Έτσι, για να το πω"; Αμέσως.
Έτσι, για να το πω
Έφαγα τα δαμάσκηνα που ήταν στην κατάψυξη,
και που μάλλον τα κράταγες για πρωινό.
Συγχώρα με.
Ήταν νοστιμότατα.
Τόσο γλυκά...
και τόσο κρύα...
- Το λατρεύω αυτό το ποίημα! - Είναι πολύ καλό.
Κάποια δικά σου είναι εξίσου καλά.
Να θυμάσαι πως υποσχέθηκες.
Το υποσχέθηκα.
Καλύτερα να πηγαίνω. Μαζεύεις και τα υπόλοιπα;
Φυσικά.
Εντάξει.
Αυτά είναι τα τελευταία.
- Σ' ευχαριστώ. - Ωραία φαίνονται όλα μαζί.
- Είμαι ενθουσιασμένη. - Ωραία.
Όλα θα πάνε καλά, αν οδηγάς αργά.
Ναι, αυτό θα κάνω.
- Δεν θα τον πάρεις μαζί; - Καλέ μου, δεν γίνεται.
Πήγαινέ τον μια βόλτα πιο μετά, εντάξει;
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Έλα, Μάρβιν.
Έλα, ρε Μάρβιν, δεν καθόμαστε εδώ για λίγο;
Κολοκύθα
Μικρή μου κολοκύθα,
Μου αρέσει να σκέφτομαι άλλα κορίτσια μερικές φορές,
όμως...
η αλήθεια είναι ότι αν ποτέ με αφήσεις,
θα ξεριζώσω την καρδιά μου
και ποτέ δεν θα τη βάλω πίσω.
Ποτέ δεν θα υπάρξει άλλη σαν κι εσένα.
Τι ντροπή.
- Γλυκέ μου; - Εδώ κάτω είμαι.
- Πώς πήγε; - Είμαι τόσο χαρούμενη!
Δεν θα το πιστέψεις, αλλά έβγαλα $286.
Τα κεκάκια μου είχαν τρελή επιτυχία!
- Όλοι γι' αυτά μιλούσαν! - Φανταστικά!
Ο Μάρβιν.
$286 μετρητά, μωρό μου.
Ξέρω ότι δεν έγινε και τίποτα, αλλά είμαι πολύ περήφανη.
- Μα θα 'πρεπε να είσαι. - Θες να το γιορτάσουμε;
- Ναι, τι να κάνουμε; - Αρχικά, κερνάω εγώ.
Καλά.
Θέλω να πάμε για δείπνο και μετά για σινεμά.
Έχουμε να πάμε σινεμά πάρα πολύ καιρό.
Ναι, έτσι είναι. Τι θες να δούμε;
Ξέρεις μια αίθουσα που παίζει μόνο ταινίες τρόμου τα Σαββατόβραδα;
Μπορούμε να δούμε μια ταινία τρόμου.
- Πάω ν' αλλάξω. - Είμαι πολύ περήφανος.
Κι εσύ, μικρέ μου άντρα...
Θα πρέπει να μείνεις εδώ, να φυλάς το παλάτι.
Γλυκιά μου, να βάλω ένα άλλο πουκάμισο;
Ωραία θα ήταν.
Είναι πάρα πολύ ωραία!
Είναι λες και ζούμε στον 20ο αιώνα.
- Ο κος Πάρκερ, Λότα. - Πώς είστε;
Μην φοβάσαι.
Πώς είστε;
Ο κος Πάρκερ μάς ήρθε πέρα απ' τον ωκεανό.
Είναι γνήσια Πολυνήσια.
Η μόνη γυναίκα σ' όλο το νησί.
Θα σας αφήσω μόνους εσάς τους νέους.
Εγώ έχω δουλειά.
Δεν θα κάτσεις;
Έρχεσαι από τη θάλασσα;
Κάπως έτσι. Τρεις μέρες σε μια αναποδογυρισμένη σωστική λέμβο.
Θα φύγεις;
Αύριο το πρωί.
Μακάρι να μην έφευγες.
Πολύ ευγενικό, αλλά...
...πρέπει.
- Θα έρθεις ξανά; - Όχι.
Δεν ξέρω.
Πώς κι είσαι η μόνη γυναίκα στο νησί;
Ο Δρ Μορό σ' έφερε εδώ;
Συγγνώμη, αν γίνομαι πολύ ανακριτικός.
Γρήγορα, σας παρακαλώ!
Βγείτε έξω!
Ζωοτομούν έναν άνθρωπο!
Κόβουν κομμάτια έναν ζωντανό άντρα.
Τώρα ξέρω για τους ιθαγενείς του.
Είναι θύματά του.
Μου άρεσε που ήταν ασπρόμαυρη.
Ναι.
Είχα καιρό να δω ασπρόμαυρη ταινία.
Το αγαπημένο μου μέρος ήταν όταν ο πρωταγωνιστής
φίλησε το άγριο κορίτσι-πάνθηρα.
Της μοιάζεις.
Θα μπορούσατε να είστε δίδυμες.
Σ' ευχαριστώ που με κέρασες δείπνο και ταινία.
Χαίρομαι που μπόρεσα.
Να το κάνουμε κάθε Σαββατοκύριακο.
Τώρα που έγινες η βασίλισσα των κέικ στο Πάτερσον.
Η βασίλισσα των κέικ στο Πάτερσον;
Μ' αρέσει.
Σ' ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
Μάρβιν;
Μάρβιν!
Εσύ το 'κανες αυτό;
Θεέ μου! Είναι...
Το σημειωματάριό σου.
Τι πράγμα;
Τα ποιήματά σου.
Γλυκέ μου, λυπάμαι πολύ.
Δεν ξέρω τι να πω.
Συνήθως το αφήνεις στο υπόγειο.
Μάλλον...
θα το άφησα εδώ πάνω, στον καναπέ.
Χαζό σκυλί.
Πρέπει να τον κλείνω στο γκαράζ.
Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η
Γλυκέ μου, είναι πολύ νωρίς.
Είναι Κυριακή.
Σε παρακαλώ, πέσε για ύπνο.
Σε παρακαλώ, μωρό μου.
Εντάξει, μωρό μου.
Πέσε να κοιμηθείς.
Συλλογή Πρώτων Ποιημάτων - Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς -
Δεν σε συμπαθώ, Μάρβιν.
Μάρβιν, δεν σ' έβαλα στο γκαράζ;
Δεν πειράζει, εγώ τον έφερα, όταν γύρισα.
Όχι, θα πάει πάλι πίσω.
Έλα, Μάρβιν.
Όχι, θα μείνεις εκεί έξω!
Μακάρι να μου είχες διαβάσει κάποια από τα τελευταία σου.
- Ίσως να τα θυμόμουν. - Δεν πειράζει.
Λέξεις είναι μόνο.
Γραμμένες στο νερό.
Μωρό μου, λυπάμαι πολύ.
Κράτησα όλα τα κομμάτια.
Ίσως να γίνεται να τα κολλήσουμε πάλι,
με κάποιο πρόγραμμα στον υπολογιστή.
Τι να κάνω για να σε ανεβάσω;
Να σου παίξω το τραγούδι που έμαθα στην κιθάρα;
Όχι, δεν πειράζει.
Όμως, σ' ευχαριστώ που προσφέρεσαι.
Όχι τώρα, εντάξει;
Μωρό μου, θέλεις να μείνεις μόνος;
- Να βγω έξω για λίγο; - Όχι, δεν πειράζει.
Μάλλον θα βγω εγώ.
Να κάνω μια βόλτα.
Πάτερσον...
- Εσύ... - Γεια σου, Έβερετ.
Με συγχωρείς...
...για τις προάλλες. Έχασα τον έλεγχο.
Ναι.
Δεν πειράζει. Είσαι καλύτερα;
Ναι.
Μάλλον.
Είσαι καλά;
Κι εσύ φαίνεσαι πεσμένος.
Ναι, ξέρεις...
Είμαι καλά.
Όπως λένε...
Ο ήλιος βγαίνει κάθε πρωί και πέφτει κάθε βράδυ.
- Πάντα μια νέα μέρα, σωστά; - Ναι.
Για την ώρα.
Για την ώρα, ναι.
Λοιπόν...
Θα τα πούμε.
- Ναι, να προσέχεις. - Κι εσύ.
Με συγχωρείτε, παρακαλώ. Επιτρέπεται να κάτσω;
- Ναι, φυσικά. - Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε...
Ίσως όχι αποδεκτή συμπεριφορά,
αλλά μπορώ να ρωτήσω,
αν είστε απ' το Πάτερσον του Νιου Τζέρζι;
Εγώ;
Ναι, εδώ γεννήθηκα.
Με συγχωρείτε ξανά, αλλά...
γνωρίζετε τον μεγάλο ποιητή Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς
εδώ στο Πάτερσον του Ν. Τζέρζι;
Γνωρίζω τα ποιήματά του.
Εξαιρετικά.
Μπορώ να ρωτήσω, αν είστε κι εσείς ποιητής
απ' το Πάτερσον του Ν. Τζέρζι;
Όχι.
Κατάλαβα.
Εγώ είμαι οδηγός λεωφορείου.
Απλά ένας οδηγός λεωφορείου.
Οδηγός λεωφορείου στο Πάτερσον!
Είναι πολύ ποιητικό.
- Δεν είμαι τόσο σίγουρος. - Ναι.
Θα μπορούσε να είναι ποίημα του Ουίλιαμς,
Γνωρίζετε...
τον ενδιαφέροντα γάλλο καλλιτέχνη Ζαν Ντιμπουφέ;
Ήταν μετεωρολόγος στον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι το 1922.
- Πολύ ποιητικό. - Ναι.
Ναι, ο Ζαν Ντιμπουφέ.
Ήταν μετεωρολόγος.
Αυτό έμαθα από ποίημα
του ενδιαφέροντα ποιητή σας,
του Φρανκ Ο' Χάρα απ' την πόλη της Νέας Υόρκης.
Ναι, το διάβασα κι εγώ. Μ' αρέσει ο Φρανκ Ο' Χάρα.
Η Σχολή της Ν. Υόρκης.
Πρέπει να σας αρέσει πολύ η ποίηση τότε.
Αναπνέω ποίηση.
Δηλαδή σας αρέσει η ποίηση;
Ναι.
Τα σημειωματάριά μου.
Ναι.
Η ποίησή μου μόνο στα ιαπωνικά.
Όχι μετάφραση.
Η ποίηση από μετάφραση είναι...
σαν να κάνεις μπάνιο, φορώντας αδιάβροχο.
Κατάλαβα τι εννοείτε.
Ελπίζω να μην είναι ανάρμοστο,
αλλά μπορώ να ρωτήσω τι κάνετε στο Πάτερσον;
Ήρθα να δω την πόλη του ενδιαφέροντα ποιητή Ουίλιαμς,
που ζει και κάνει ποιήματα εδώ στο Πάτερσον, Ν. Τζέρζι.
- Θα το ξέρετε. - Εδώ ζούσε, ήταν γιατρός.
Τι;
Επίσης, ο Άλεν Γκίνσμπεργκ
μεγαλώνει εδώ,
στο Πάτερσον του Ν. Τζέρζι.
Ναι, όντως.
Φεύγω από εδώ αύριο.
Χάρηκα πολύ.
Κι εγώ χάρηκα. Θα πάτε πίσω στο...
...Τόκιο;
- Όχι, στην Οσάκα. - Μάλιστα.
Καλό ταξίδι, λοιπόν.
Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε.
Ένα δώρο.
- Δώρο; - Ναι.
Κάποιες φορές, οι κενές σελίδες...
προσφέρουν πιο πολλές πιθανότητες.
Ευχαριστώ. Είστε πολύ ευγενικός.
Με συγχωρείτε...
Η γραμμή
Υπάρχει ένα παλιό τραγούδι
που έλεγε ο παππούς μου
που έχει την ερώτηση,
"ή θα προτιμούσες να ήσουν ψάρι;"
Στο ίδιο τραγούδι υπάρχει η ίδια ερώτηση
αλλά με ένα μουλάρι
κι ένα γουρούνι,
αλλά αυτή που ακούω εγώ μερικές φορές
στο κεφάλι μου είναι αυτή με το ψάρι.
Μόνο αυτός ο ένας στίχος.
Θα προτιμούσες να ήσουν ψάρι;
Λες και το υπόλοιπο τραγούδι
δεν έπρεπε να υπάρχει.
Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Α
Π Α Τ Ε Ρ Σ Ο Ν • του Τζιμ Τζάρμους • sous~titrage: pierre•beauman •κ•ινηματογραφική •ο•μάδα •φ•οιτητικών •ε•στιών •θ•εσ/νίκης
({i}) ο •
Στη Μνήμη της ΝΕΛΙ Psagmeno.com